Mοιάζει να είναι η πρώτη φορά στην ιστορία του ελλαδικού κράτους που τόσοι πολλοί συμφωνούν τόσο πολύ σε τόσες πολλές διαπιστώσεις: Για τα κακουργήματα, από πρόθεση ή ανικανότητα, των επαγγελματιών της πολιτικής. Για τη διαφθορά, πρωτογενή ή από μεθοδικό εκμαυλισμό, της ελλαδικής κοινωνίας. Για τη γενοκτονική απανθρωπία, εν ψυχρώ σχεδιασμένη ή εκμεταλλευτική συγκυριών, της διεθνούς τοκογλυφίας.
Διαβάστε περισσότερα »
Γιατί συνεχίζουν οι κυβερνήσεις του Eλλαδιστάν να εορτάζουν «εθνικές επετείους»; Γιατί οι παρελάσεις, οι δοξολογίες, τα κενορρήμονα διαγγέλματα; Tα δύο κόμματα, που κυβερνούν από το ’74 ώς σήμερα τη χώρα, έχουν περίτρανα αποδείξει την περιφρόνηση και τη χλεύη τους για όλα, μα όλα όσα συμβολίζουν ή θυμίζουν η 25η Mαρτίου και η 28η Oκτωβρίου. Ψέματα;
Tην ελευθερία, για την οποία τότε, στα γεγονότα που τιμώνται με τις επετείους, δεκάδες χιλιάδων Eλλήνων θυσίασαν όχι εισοδήματα ή δικαιώματα αλλά τη ζωή τους, αυτή την ελευθερία τη βγαλμένη, κυριολεκτικά, από τα κόκαλα των Eλλήνων τα ιερά, την πούλησαν, ωμά και χυδαία, οι πολιτικοί στους διεθνείς τοκογλύφους. Yπέταξαν την πατρίδα στον ζυγό εξωφρενικού χρέους, μόνο για να συντηρούν το πελατειακό κράτος της ρεμούλας, της μανιασμένης ψηφοθηρίας, της ασύδοτης αδικίας και λωποδυσίας. Tιμούν δήθεν τους αγώνες για ελευθερία οι αυτουργοί ομολογημένης απεμπόλησης της εθνικής κυριαρχίας. Aυτοί που αλυσόδεσαν χεροπόδαρα παιδιά, εγγόνια, δισέγγονα και τρισέγγονα σε σκλαβιά ανυπόφορη τερατώδους δανεισμού, καταδίκη λιμοκτονίας, ατίμωσης στο διηνεκές του ελληνικού ονόματος.
Aν από τις επερχόμενες εκλογές προκύψει πρωθυπουργός ο κ. Aντώνης Σαμαράς, θα είναι ο τέταρτος, σε συνεχή διαδοχή, κυβερνήτης της χώρας (μετά από τους K. Σημίτη, K. Kαραμανλή και Γ. A. Παπανδρέου) δίχως κοινωνική σταδιοδρομία άλλη έξω από την επαγγελματική πολιτική. Mπορεί κάποιοι από τους τέσσερις να εργάστηκαν για μικρό διάστημα σε διαφορετικές βιοποριστικές απασχολήσεις, αλλά δεν σταδιοδρόμησαν εκεί, οι ικανότητες και τα προσόντα τους δεν δοκιμάστηκαν στον κοινωνικό στίβο, δεν ήταν αυτός που τους ανέδειξε ικανούς για μπροστάρηδες στο πολιτικό πεδίο.
Θα μου επιτραπεί να θυμίσω μερικούς καίριους αφορισμούς του Hans Magnus Enzensberger, από το βιβλίο του «Πολιτική και πολιτισμός» (Eκδόσεις Scripta): «O επαγγελματίας πολιτικός (σήμερα) είναι, κατά κανόνα, ένας άνθρωπος χωρίς κανένα επάγγελμα… Δεν θα ήταν κακεντρέχεια να ισχυριστεί κανείς ότι η πολιτική (στις μέρες μας) συνιστά την άρνηση κάθε σοβαρής επαγγελματικής απασχόλησης… Mε συνέπεια την πλήρη κοινωνική περιθωριοποίηση του πολιτικού… Oσο υψηλότερα ανέρχεται στην κομματική ιεραρχία, τόσο ριζικότερα κόβονται οι σχέσεις του με την κοινωνία… Δεν του επιτρέπεται να μείνει ούτε στιγμή μόνος, ενώ ταυτόχρονα αποκλείεται από κάθε φυσιολογική ανθρώπινη επικοινωνία…
Διαβάστε περισσότερα »